وقتي درخت در راستاي معني و ميلاد

بر شاخه‌هاي لخت

پيراهن بلند بهاري دوخت

با اشتياق رفتم به مهماني آئينه

اما دريغ، چشمم چه تلخ تلخ

پاييز را دوباره تماشا كرد

“شعر از عبدالملكيان”