قانون 1) هميشه حق با رئيس است.
قانون 2) اگر رئيس اشتباه كند، به قانون 1 مراجعه كنيد.
قانون 3) كساني كه كار ميكنند، كار بيشتري به آنها داده ميشود. به سايرين حقوق، مزايا و ترفيع داده ميشود.
قانون 4) PhD مخفف «Pull Him Down» است يعني «او را پايين بكش». فرد هر چقدر كه باهوشتر، كاريتر و متعهدتر باشد، افراد بيشتري دنبال پايين كشيدن او خواهند بود.
قانون 5) اگر خوب باشي، همهي كارها به تو سپرده خواهد شد، اما اگر خيلي خوب باشي، همهي كارها از تو گرفته خواهد شد.
قانون 6) هر موقع رئيس درمورد افزايش بهرهوري صحبت ميكند، منظورش خودش نيست.
قانون 7) مهم نيست چيكار ميكني. مهم اين است كه چقدر درمورد اينكه چيكار كردهاي و چيكار خواهي كرد صحبت ميكني.
قانون 8 )«ضربهاي به پشت» (ازروي محبت) تنها چند سانتيمتر با «لگد به كون» فاصله دارد.
قانون 9) هميشه بايد جايگزين داشته باشي. چون اگر نتوانند كسي را جايگزين تو بكنند، هيچ موقع ترفيع نخواهي گرفت.
قانون 10) هر چقدر دورويي را بيشتر تحمل كني، بيشتر با تو دورويي خواهند كرد.
قانون 11) اگر موفق نشدي، دوباره امتحان كن. بعد ديگر ولش كن. اينكه خودت را نگران كاري بكني هيچ فايدهاي ندارد.
قانون 12) هر موقع نميداني بايد چيكار كني، قدم بزن و نشان بده كه نگران هستي.
قانون 13) با تبعيت از قوانين، نميتواني كارت را تمام كني.
قانون 14) اگر به خاطر دقيقهي آخر نبود، هيچ كاري به انجام نميرسيد.
قانون 15) همه چيز را ميتوان در پوشهي «متفرقه» بايگاني كرد.
قانون 16) هر چقدر كه كار كني باز كافي نيست.
قانون 17) ميتواني هر مقدار كار انجام بدهي مشروط بر اينكه كاري كه بايد انجام بدهي نباشد.
قانون 18) براي گرفتن ترفيع لزومي ندارد كه كارت را بداني.
قانون 19) براي گرفتن ترفيع تنها بايد تظاهر كني كه كارت را ميداني.
قانون 20) آخرين كسي كه اداره را ترك كرده يا اخراج شده مسئول تمام خرابكاريها قلمداد خواهد شد.
بيست قانون حاكم بر ادارهجات
آموزش پرتاب لنگه كفش
بچه كه بوديم اگه كفش سمت كسي پرت ميكرديم، واي به حالمان بود. مامان چنان گوشمون رو نوازش ميكرد كه تا عمر داريم فراموش نكنيم كفش براي پرت كردن نيست. حالا نميدونم چي شده روزنامهنگاري كه بايد با قلم حرف بزنه، كم آورده اومده يه كفش سمت رئيسجمهور يك مملكت پرت كرده. خود عراقيها اين كارو محكوم كردند. ولي مسئولان كشور ما دستبردار نيستن و شدن كاسة داغتر از آش. همين چند روز پيش توي يكي از مدارس اومدن ماكت بوش رو گذاشتن جلوي دانشآموزا. اول به دانشآموزا ياد دادند تا جايي كه ميتونند بهش فحاشي كنند(مرگ بر جورج بوش به نظر من فحاشيه)! بعدشم اين بندگان خدا رو گفتن كفش دربيارن پرت كنن سمت ماكت. اين بچهها هم كه از خداخواسته (نه هميشه ماماناشون بهشون گفتن كفش پرت كردن بده) شروع كردن كفشهاشون رو حوالة ماكت كردن. جاي تاسفه كه مدارس كه بايد به دانشآموزان حرف زدن رو ياد بدن، وظيفة خودشون رو فراموش كردن و حالا دارن براشون فحاشي و كتككاري و … ياد ميدن.
پيشنهاد جالب درمورد خليج فارس
دوستي به نام آپتين شريفي به نقل از يكي از هموطنان باهوش پيشنهاد جالبي در پست «وبلاگ احمدينژاد» وبلاگ بااينترنت دادهاند كه خيلي جالبه. ايشون پيشنهاد كردند كه اسم خيابان ظفر تهران به خيابان خليج فارس تغيير داده بشه. جالبه بدونيد كه سفارت امارات متحده عربي در اين خيابان قرار داره. درنتيجه اين كشور مجبور ميشه در تمام مكاتباتش با سفارتخانه خود از عنوان «خيابان خليج فارس» در آدرسها استفاده كنه.
